یکم کج سلیقه گی نیست, گذاشتن عکس یه آدم مثه خمینی روی اسکناسی که هر روز چشم آدم بهش میافته. به ریش و پشم امامه کاری ندارم. اصن تو بگو عکس شاه با کلی دک وپز. کج سلیقه گی دیگه. فکر کن عکس رئیست روی سر برگ همه برگهایی که روش کار میکنی باشه. خسته کننده است. اگه به رئیسی قبولش هم نداشته باشی که دیگه بدتر.
اگه من کاره ای بودم میذاشتم عکس یه نقاش, شاعر, یا یه مجسمه ساز… یه آدم بی آزار روی پول باشه. فکر کن عکس صمد بهرنگی روی یه طرف صد تومنی و عکس ماهی سیاه کوچولوش یه طرف دیگه. یا هزار تومنی با عکس شاملو و فروغ. پشتش هم یه بند شعر از هر کدوم . انگار هر روز, داری کارت تبریک میدی و میگیری. به راننده تاکسی به نونوا.
عکس آدمیزاد هم میتونه نباشه, مثلا عکس ببر مازندران که حس ناسیونالیستی آدم هم ارضا بشه. اگه فکر میکنی خشنه, عکس سنجاب یا گل آفتاب گردون. یه موجود بی آزار و دوست داشتنی.
نمیدونم, یعنی بازم آدم همونجوری پول مصرف میکنه که وقتی عکس خمینی روش بوده؟
پینوشت: به شتر میگن چرا گردنت کجه میگه بگو کجام راسته حالا حکایت پول ملی ماست. بیریخت و بی اعتبار.
